چشم غیرمسلح به‌تنهایی برای اطمینان از تشخیص دقیق سرطان پوست کافی نیست.

چشم غیرمسلح به‌تنهایی برای اطمینان از تشخیص دقیق سرطان پوست کافی نیست.

چشم غیرمسلح به‌تنهایی برای اطمینان از تشخیص دقیق سرطان پوست کافی نیست.

 سرطان پوست

چشم غیرمسلح به‌تنهایی برای اطمینان از تشخیص دقیق سرطان پوست کافی نیست.

بررسی دقیق تر سرطان پوست

گروهی از محققان در نتیجه یک مرور ساختارمند وسیع به این نتیجه رسیده‌­اند که معاینه یک ضایعه پوستی مشکوک، با استفاده از چشم غیرمسلح به تنهایی برای تشخیص دقیق سرطان پوست کافی نیست.

این مطالعه مروری در تاریخ 6 دسامبر ۲۰۱۸ در کتابخانه کاکرین به‌عنوان یک بخش از مجموعه ویژه مرورهای ساختارمند کاکرین منتشر شده است و مجموعه‌­ای گسترده از پژوهش‌هایی که روی دقت آزمون‌هایی که برای تشخیص سرطان پوست استفاده می­‌شود، گرد هم آورده است. این مجموعه متشکل از 11 مطالعه مروری با هدایت دکتر Jac Dinnes از دانشگاه بیرمنگام و حمایت گروه پوست در کاکرین و تیمی متشکل از 30 پژوهشگر و متخصص مشاور انجام شده است. مؤسسه ملی تحقیقات سلامت انگلستان (NIHR) حمایت مالی این ­پروژه را به‌عهده داشت. این مطالعات مروری شواهد تحقیقات مختلف را برای ارزیابی دقت آزمون‌های تشخیصی مختلف در حمایت از تصمیم‌­گیری‌­های بالینی و سیاستی درتشخیص انواع گوناگون سرطان پوست خلاصه می­‌کنند.

دکتر Jac Dinnesاز مؤسسه تحقیقات کاربردی سلامت دانشگاه بیرمنگام عنوان می‌­کند که: «تشخیص زودهنگام و دقیق انواع گوناگون سرطان پوست برای کنترل بیماری و افزایش شانس بقای مبتلایان به ملانوما، به خصوص با توجه به افزایش رو به رشد سرطان پوست در دنیا، ضروری است.

ماهیت دیداری سرطان پوست به این معنا است که می‌­توان آن­ را با روش‌­های مختلف و توسط تعدادی از متخصصین با تخصص‌های متفاوت تشخیص داد و درمان کرد. بنابراین هدف از این مطالعه‌­های مروری ارائه بهترین شواهد در سطح جهانی درباره چگونگی تشخیص و درمان این نوع شایع از سرطان است.

ما به این نتیجه رسیدیم که باید نظارت دقیق بر فناوری­‌هایی که برای تأیید حضور سرطان از آن­ها استفاده می‌شود صورت بگیرد، و در عین حال باید اطمینان حاصل کرد که ارجاعات غیر ازم به متخصصان و نیز برداشت غیر لازم ضایعات خوش‌خیم پوستی به حداقل برسد.»

سه نوع اصلی سرطان پوست وجود دارد. ملانوما و کارسینوم سلول سنگفرشی پوستی (cSCC) سرطان­‌های پوستی با خطر بالا هستند که توانایی پخش‌شدن در بدن و مرگ را دارند. کارسینوم سلول بازال (BCC) به‌ندرت در بدن پخش می­‌شود، معمولاً به صورت موضعی در ناحیه باقی می­ماند، اما توانایی آسیب‌رساندن به بافت­های نزدیک را دارد.

 

نتایج کلیدی این مجموعه ویژه عبارت بودند از:

  • معاینه ضایعات پوستی با چشم غیرمسلح به‌تنهایی کافی نیست و ممکن است وجود ملانوما تشخیص داده نشود.
  • برنامه‌­های کاربردی گوشی‌­های هوشمند که توسط افرادی که در مورد ضایعات جدید یا تغییر شکل سایر ضایعات خود نگرانند استفاده می­‌شود، به احتمال زیاد وجود ملانوما را تشخیص نمی­‌دهند.
  • درموسکوپی، که روشی با استفاده از یک ابزار دستی برای بزرگ­نمایی یک ضایعه پوستی و پوست زیرین آن است، در صورت استفاده توسط متخصص نسبت به معاینه با چشم غیرمسلح در تشخیص ملانوما مؤثرتر است و همچنین می‌­تواند در تشخیص ضایعات BCC کمک‌کننده باشد.
  • درموسکوپی همچنین می­تواند به پزشکان عمومی کمک کند تا به‌درستی افراد مبتلا به ضایعات مشکوک را که نیاز است به متخصص ارجاع داده شوند، شناسایی کنند.
  • درموسکوپی در حال حاضر به‌طور گسترده توسط متخصصین پوست برای تشخیص ملانوما استفاده می‌شود، اما استفاده از آن در مراقبت­‌های اولیه به­‌طور گسترده مورد ارزیابی قرار نگرفته است، از این رو تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
  • چک‌­لیست­‌هایی که برای کمک به تفسیر درموسکوپی استفاده می­شوند می‌­توانند دقت تشخیص را برای پزشکان دارای تخصص و آموزش کمتر بهبود بخشد.
  • تله­‌درماتولوژی (بررسی آسیب‌­های ­پوستی توسط متخصصان با استفاده از عکس­‌های درموسکوپی و عکس‌های معمولی) می‌تواند روش مناسبی برای کمک به پزشکان عمومی باشد تا تصمیم بگیرند کدام ضایعات پوستی باید به متخصص ارجاع داده شود، با این‌­حال لازم است تحقیقات بیشتر  و با روش اجرای بهتر در این زمینه انجام شود.
  • روش‌های هوش مصنوعی، مانند تشخیص به کمک کامپیوتر (CAD)، نسبت به شرایطی که پزشکان برای تشخیص از درموسکوپی استفاده می‌­کنند، می‌­توانند ملانوماهای بیشتری را بیابند. با این­‌حال، سیستم‌های CAD نسبت به درموسکوپی تشخیص­‌های مثبت کاذب بیشتری دارند که این امر می‌­تواند منجر به افزایش قابل توجه جراحی­‌های غیرضروری شود.
  • تحقیقات بیشتری در مورد استفاده از تست‌­های تخصصی مانند میکروسکوپ بازتاب­‌دهنده­ کانوفوکال (RCM) مورد نیاز است. RCM یک روش تصویربرداری غیرتهاجمی است که به پزشک اجازه می‌­دهد یک «بیوپسی مجازی» از پوست انجام دهد و ضمن این که تشخیص را ممکن می­‌سازد، باعث به‌حداقل‌رساندن بیوپسی‌­های غیرضروری پوست می­‌شود. RCMدر حال­ حاضر به­‌طور گسترده در انگلستان استفاده نمی­‌شود، اما بر اساس شواهد احتمالاً در تشخیص ملانوما در ضایعاتی که تشخیص­شان مشکل است، بهتر از درموسکوپی عمل می­‌کند.
  • تست‌­های دیگر مانند استفاده از امواج فراصوت با فرکانس بالا نیز کاربردهایی دارند، به‌­خصوص در تشخیص ضایعات BCC، اما شواهد اندکی در دست است و مطالعات بیشتری مورد نیاز است.

مؤسس گروه پوست در کاکرین، پروفسور Hywel Williams از مرکز پوست‌شناسی مبتنی بر شواهد دانشگاه ناتینگهام می‌گوید: «تکمیل این مجموعه گسترده از مرورهای پرجزئیات یک ماراتن واقعی بود.

به جز چند مورد استثنا، از این که مطالعات چقدر ضعیف طراحی شده بودند، به‌­ویژه از لحاظ مستندسازی دقیق روش‌­های آزمایش بیماران، متعجب شدم. اگرچه برخی نتیجه‌­گیری‌­های مفید، مثلاً در مورد نقش درموسکوپی، به دست آمد، اما بیشترین ارزش این پژوهش این است که به‌عنوان معیاری برای طراحی مطالعات آینده در ارزیابی تکنیک‌­های تشخیص سرطان پوست در بیمارانی که معمولاً توسط پزشک عمومی و متخصص معاینه می­‌شوند، به کار رود.»

به گفته تیم تحقیقاتی، مطالعات آینده در زمینه ارزیابی آزمایش‌های تشخیص سرطان پوست، باید بیمارانی دارای ضایعات پوستی مشکوک را در جایی از روند بالینی بررسی کند که آزمون تحت ارزیابی در عمل استفاده شود. همچنین، تحقیقات بیشتر برای بررسی این که چک‌­لیست­هایی که به تشخیص توسط مشاهده به‌تنهایی کمک می‌کنند، در بالابردن دقت و همچنین این که چقدر دقت با توجه به سطح تخصص متخصص بالینی مورد نیاز است، نیاز است. مطالعات دارای طراحی مناسب درباره درموسکوپی در مراقبت­های اولیه مورد نیاز است و بهترین روش­های آموزش درموسکوپی به پزشکان باید شناسایی شود. نتیجه مطالعات با مرکز ملی تعالی سلامت و مراقبت (NICE) به اشتراک گذاشته شد تا احتمالاً راهنمای ملانوما، که آخرین بار در سال ۲۰۱۵ به‌روز‌رسانی شد، دوباره به‌روز شود.

لینک کوتاه خبر :
کلمات کلیدی
خانم مارال همتی
تهیه کننده:

خانم مارال همتی

0 نظر برای این مقاله وجود دارد

نظر دهید

متن درون تصویر امنیتی را وارد نمائید:

متن درون تصویر را در جعبه متن زیر وارد نمائید *